Η ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ

Σήμερα θα αφηγηθώ ένα περιστατικό γελοίο, από αυτά που στην “κανονική” ζωή δεν αξίζουν καν να διηθηθείς ή που στην καλύτερη τα διηγείσαι στην καφετέρια για να κάνεις τις φίλες σου να γελάσουν. Το ότι με πείραξε είναι η απόδειξη της σκοτεινής πλευράς της expat καθημερινότητας.

Χθες το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. Συνήθως δεν το σηκώνω όταν δεν ξέρω ποιος είναι αλλά ο Έκτορας είχε μόλις αποκοιμηθεί οπότε έδρασα ραγδαία. Τα γερμανικά μου έχουν φθάσει σε ένα επίπεδο που πλέον καταλαβαίνω τι μου λένε αλλά χρειάζομαι και χρόνο για να συντάξω μια σωστή πρόταση, οπότε απαντώ αγγλικά. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν μια κοπέλα από την Frankfurter Allgemeine Zeitung που ήθελε να μιλήσει στον Στέφαν για τη συνδρομή του στην εφημερίδα. Της είπα ότι δεν είναι σπίτι και ότι αν θέλει μπορεί να ξαναπάρει μετά τις έξι το απόγευμα.

Έπαιξε ο παρακάτω διάλογος (εγώ αγγλικά, αυτή γερμανικά. Εγώ καταλάβαινα τι μου έλεγε. Αυτή δεν καταλάβαινε τι της έλεγα):

«Καλημέρα, ονομάζομαι ΥΥΥΥ και σας τηλεφωνώ από την Frankfurter Allgemeine Zeitung, θα ήθελα να μιλήσω και τον κύριο Στέφαν ΜΜΜΜ»

«Συγγνώμη, δεν μιλάω γερμανικά αλλά δεν είναι εδώ, αν θέλετε μπορείτε να ξανακαλέσετε μετά τις έξι το απόγευμα»

«Δεν καταλαβαίνω, με τον κύριο ΜΜΜ θα ήθελα να μιλήσω»

«Ναι, δεν είναι εδώ work, work»

«A, work ok. Να σας ρωτήσω, εσείς είστε η οικιακή βοηθός;».

«Όχι, η γυναίκα του»

«Η γυναίκα του;»

«Ναι, και αν θέλετε να του μιλήσετε πάρτε μετά τις έξι»

«Δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτό, Γειά σας».

Προφανώς για να γίνεις οικιακή βοηθός στη Γερμανία χρειάζεται να μιλάς αγγλικά. Δεν συμβαίνει το ίδιο αν θέλεις να εργαστείς στο τμήμα μάρκετινγκ μεγάλης εφημερίδας.

Και η γυμνάστρια με είχε ρωτήσει την πρώτη μέρα που πήγα γυμναστήριο αν χρειάζομαι βίζα για να μείνω στη Γερμανία, αλλά αυτή τη φορά μου πάτησαν πραγματικά τον κάλο. Έκλεισα το τηλέφωνο και σκέφτηκα κακομοίρα που κατάντησες να σε περνά κάθε κότα για λαθρομετανάστη.

Όταν είμαι όλη μέρα μόνη στο σπίτι με ένα μωρό, δεν γνωρίζω ούτε μισό άνθρωπο εδώ, έχω αφήσει οικογένεια, φίλους, δουλειά για να προσπαθήσω να δημιουργήσω μια οικογένεια σε μια χώρα που δεν ξέρω καν τη γλώσσα, το να σε περνάνε για την καθαρίστρια όταν σηκώνεις το τηλέφωνο στο ίδιο σου το σπίτι είναι χτύπημα κάτω από τη μέση. Τις άσχημες μέρες κάτι τέτοια περιστατικά με κάνουν να θέλω να βάλω τα κλάματα, τις καλές μέρες λέω ευτυχώς που γίνονται και κάτι τέτοια και μου δίνουν υλικό για κανά ποστ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.
%d bloggers like this: