ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΑΜΑΔΕΣ ΣΕ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ

Συζήτηση με Γερμανίδα μητέρα 4μηνου αγοριού:

– Και πόσον μηνών είναι ο Έκτορας;

– 9.

– Α, τότε σίγουρα έχετε αρχίσει baby swim και άλλες δραστηριότητες για μωρά

-Μμμ, όχι. Δεν νομίζω ότι του Έκτορα του κάνει διαφορά αν χτυπάει τις παλάμες του στη μπανιέρα ή στην πισίνα. Βασικά, εγώ ψάχνω το αντίστροφο, δραστηριότητες για εμένα στις οποίες μπορεί να με συνοδεύει και το παιδί.

-Α, μα το baby swim είναι πολύ ωραίο. Η επαφή με το νερό… Εγώ στη Βόννη που μένω έχω γνωρίσει πολλές expat μητέρες και μιλάμε συνέχεια αγγλικά…

– Αφού μαρή και εσύ για να σταυρώσεις καμιά κουβέντα με κάναν άνθρωπο το κάνεις, γιατί αρχίζεις τις μπούρδες για το νερό, λες και το καλοκαίρι θα αρχίσει το βρέφος τα μακροβούτια στον Ρήνο; Nice.

Επαναλαμβάνομαι αλλά το μεγαλύτερο μου πρόβλημα στη νέα ζωή με το μωρό στη Γερμανία είναι η μοναξιά και η έλλειψη έξυπνης ενήλικης συζήτησης. Μπορεί ο Έκτωρ να είναι πολύ ωραίος τύπος και το πιο καλόβολο μωρό που θα μπορούσε να μας τύχει, αλλά το καθημερινό 10ωράκι μαζί του στο σπίτι αρκεί για να μετατρέψει σε ζελέ ακόμα και τα μεγαλύτερα μυαλά του κόσμου (και δεν συμπεριλαμβάνω καν σε αυτά το δικό μου). Επειδή δεν έχω που να τον αφήσω, πρέπει να κρατώ τον εαυτό μου δημιουργικά απασχολημένο μέσα στο σπίτι. Διαβάζω πολύ, λογοτεχνία, όπως έκανα πάντα, αλλά τώρα, επειδή μου λείπει η δουλειά μου, διαβάζω περισσότερα επιστημονικά βιβλία και άρθρα για την επικοινωνία, τις δημόσιες σχέσεις, τη μετάφραση, ακόμα και για οικονομία στην οποία έχω κοπεί ουκ ολίγες φορές στη ζωή μου. Για να μην μείνω εντελώς στο περιθώριο, ακούω ελληνικές ειδήσεις στο ραδιόφωνο και διαβάζω διεθνή τύπο σε οποιαδήποτε γλώσσα είμαι ικανή να διαβάσω.

Στο πνεύμα των επισκοπήσεων που φέρνει μαζί του ο Δεκέμβρης, σήμερα θα περιγράψω πως πέρασαν οι τελευταίοι έξι μήνες, οι πρώτοι στη Γερμανία και οι πρώτοι της ζωής μου με τη δική μου οικογένεια.

Το top 5+1

BLOGGING

Γράφω για το blog, ανεβάζω φωτογραφίες και χαζεύω στο Instagram. Το μπλογκ είναι η φωνή μου (αν είναι εν τη ερήμω, δεν έχει καμία σημασία) και μια, αντικειμενικά, δημιουργική απασχόληση. Είναι το ημερολόγιό μου ή τα γράμματα προς μια φανταστική φίλη. Είναι επίσης τρόπος να επανατοποθετώ τα πράγματα στη σωστή διάσταση. Έχω πολλά πρόχειρα, γραμμένα σε στιγμές απαισιοδοξίας, όταν τσακωνόμαστε με τον Στέφαν ή όταν όλα μου φαίνονται βαριά και ασήκωτα. Μόνο το γεγονός ότι τα γράφω και ότι κάποιος μπορεί να τα διαβάσει, τα κάνει αμέσως να φαίνονται τόσο ασήμαντα και μελό που αμέσως έρχομαι στα ίσια μου και –εννοείται- δεν τα δημοσιεύω.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ

Κάθε φορά που επιστρέφω Ελλάδα, μαζί με τα μαλλιά και το μανικιούρ κλείνω ραντεβού και στην οστεοπαθητικό. Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι αν η μέση μου είναι σε τέτοια κατάσταση τώρα, στα 34, στα 64 μάλλον θα είμαι κατάκοιτη. Το γυμναστήριο είναι η μόνη δραστηριότητα που έχω εκτός σπιτιού και το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω για τον εαυτό μου αυτή τη στιγμή. Επίσης περιλαμβάνει ένα ελάχιστο κοινωνικοποίησης και για μένα και για τον Έκτορα (έρχομαι στα λόγια της Γερμανίδας).

ΠΛΕΞΙΜΟ

Μου είχε μάθει μια συνάδελφος στις Βρυξέλλες (ναι, της πήγαινα το πλεκτό στο γραφείο να το διορθώσει) αλλά μετά το παράτησα. Το ξανάπιασα πριν από λίγο καιρό και έχει καταλήξει να είναι η γιόγκα μου. Τα πολύχρωμα κουβάρια και οι βελόνες έχουν γίνει οι νέες μου κούκλες. Όταν παραλαμβάνω δέμα με knitting kit χαίρομαι όπως όταν μου χάριζαν καινούργια Μπάρμπυ.

 

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

Βοηθάω το Χαμόγελο του Παιδιού στην έρευνα πιθανών partners, στις μεταφράσεις και στην επιμέλεια κειμένων. Πιο πολύ από ψυχολογική ανταμοιβή έχει γίνει ο σύνδεσμός μου με τον έξω κόσμο. Δεν είναι ομφαλοσκόπηση όπως το μπλογκ, είναι δουλειά που δίνεις έξω και πιάνει τόπο. Πρέπει να καταλάβεις τι ζητά από εσένα ο οργανισμός, να δείξεις επαγγελματισμό και συνέπεια και να παραδόσεις ένα ικανοποιητικό προϊόν. Βλέπεις την κατάστασή μου; Διαθέτω 2-4 ώρες την εβδομάδα όποτε με έχουν ανάγκη και ήδη νομίζω ότι κάνω δουλειά senior project manager.

PODCASTS

Έχω κλείσει 8ωρο συνεχούς ακρόασης. Είναι η παρέα μου, οι φανταστικοί μου φίλοι. Φιλόσοφοι, χίπστερς, PRατζήδες, μανάδες σε απόγνωση, λατινοαμερικάνοι αφηγητές ιστοριών, χιπ χόπερς, δημοσιογράφοι-ντετέκτιβ[*]. Είμαι σαν τις γιαγιάδες μας που μιλούσαν με τον Γιάγκο Δράκο στη Λάμψη. Ειδικά όταν ακούω podcast με συνέντευξη. Τότε πραγματικά νομίζω ότι κάθονται και μιλάνε στον καναπέ μου και εγώ παρεμβαίνω καθισμένη στο πάτωμα. Φτιάχνω και έξτρα καφέ να τους κεράσω. Ιδανική στιγμή για podcast είναι το τάισμα. Μπορώ να ακούω χωρίς ηχητικούς αντιπερισπασμούς του μπέμπη και ταυτόχρονα να ζητάω το σχόλιό του «Καλό αυτό που είπε ε;» «Εσύ τι πιστεύεις, την σκότωσε;» «Έκτορα, θέλεις να πάμε στο Περού;». Το πλεονέκτημα του podcast σε σχέση με το ακουστικό βιβλίο, το οποίο επίσης δοκίμασα για πρώτη φορά εδώ, είναι ότι απαιτεί, λόγω της μικρής διάρκειας και της αυτοτέλειας (στις περισσότερες περιπτώσεις) των επεισοδίων, λιγότερη συγκέντρωση και έχει τον προφορικό χαρακτήρα του ραδιοφώνου που σου κρατά το ενδιαφέρον.

ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΑ

Η γλυκιά ένοχη απόλαυση. Εδώ και έξι μήνες προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη με τους συγκατοίκους της πολυκατοικίας. Έχω φωτογραφίσει τα κουδούνια και προσπαθώ να αντιστοιχίσω πρόσωπα με ονόματα. Τα πρόσωπα τα βλέπω είτε όταν συναντώ κάποιον στην είσοδο (σπάνια) είτε από το ματάκι της πόρτας καθώς κατεβαίνουν τις σκάλες (συχνά). Επισήμως έχουμε γνωρίσει την 92χρονη γιαγιά και την 70χρονη συνάδελφο-κουτσομπόλα του ισογείου (αυτή δεν κοιτάζει από το ματάκι, ανοίγει κανονικά την πόρτα της). Επίσης γνωρίζουμε τους δίπλα, ένα πολύ συμπαθητικό νέο ζευγάρι, αν και είμαστε σε άτυπο ανταγωνισμό για το ποιος παραλαμβάνει τα περισσότερα πακέτα κούριερ. Το ποιος κερδίζει κάθε εβδομάδα φαίνεται τις Πέμπτες στον κάδο της ανακύκλωσης χαρτιού. Οι παραπάνω όροφοι παραμένουν μυστήριο. Το μεγαλύτερο αίνιγμα είναι ο «ζωγράφος» (στο κουδούνι γράφει ατελιέ τέχνης) τον οποίο μια μέρα έψαχνε η αστυνομία απειλώντας ότι θα σπάσει την πόρτα του. Εννοείται ότι τους έχω γκουγκλάρει όλους αλλά τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά (αυτοί οι Γερμανοί και η προστασία των προσωπικών τους δεδομένων!).

Ίσως ακούγονται πολλά όλα τα παραπάνω, αλλά φαντάσου ότι γίνονται διακεκομμένα, μεταξύ τσιρίδων, στα γρήγορα όταν ο Έκτορας κοιμάται και μεταξύ πλυσιμάτων του μούλτι.

 

[*] Θα αφιερώσω σύντομα ένα ποστ στα αγαπημένα μου podcasts

3 comments

  1. […] να αναφέρω τον εθελοντισμό στο ποστ για τους τρόπους που μπορείς να περάσεις δημιουργικά το χρόνο σ…. Θα του αφιερώσω όμως λίγες παραπάνω γραμμές γιατί την […]

    Like

  2. […] και άλλους τρόπους δημιουργικού χασίματος χρόνου ΕΔΩ) γιατί όχι και ένα ακουστικό βιβλίο; Έψαξα λίγο στο […]

    Like

  3. […] τη γειτόνισσα του γκρίζου σπιτιού. Να σημειώσω ότι η κατασκοπία των γειτόνων έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα μου χόμπυ.  Όταν […]

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.
%d bloggers like this: